شما اینجا هستید
اخبار » به یاد ایرج افشار

ایرج افشار یزدی متولد ۱۶ مهر ۱۳۰۴ در تهران است. پژوهشگر فرهنگ و تاریخ ایران و ادبیات فارسی، ایران‌شناس، کتاب‌شناس، نسخه‌پژوه، نویسنده و استاد دانشگاه ایرانی بود.

 افشار سابقه تدریس در دانشگاه‌های داخل و خارج کشور ازجمله: (دانشگاه برن سوئیس، دانشگاه ساپورو ژاپن و دانشگاه تهران را داشت. ایشان زبان انگلیسی و فرانسه را خوب می‌داند. وی پایه‌گذار کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران و معروف به پدر کتاب‌شناسی ایران است.

مرحوم ایرج افشار را شاخص‌ترین کتابدار تاریخ معاصر ایران باید نام نهاد.  افشار مدتی به عنوان کتابدار وارد کتابخانه دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد و با کسب تجربیات این دوره ریاست کتابخانه ملی را به عهده گرفت.

وی به دعوت دانشگاه هاروارد آمریکا یک سال در آن کشور مقیم بود و به کار مرتب‌کردن کتاب‌های السنه شرقی آن دانشگاه اشتغال داشت و همچنین برای امور مربوط به کتاب و کتابداری سفرهایی به کشورهای مختلف داشته است.  ایرج افشار حلقه‌ای کوچک از دوستان صمیمی داشت. کامران فانی که خود با ایرج افشار از نزدیک آشنا بود در این باره می‌گوید: “سوای ارادتش به کسانی چون تقی زاده و مجتبی مینوی و اللهیار صالح که دوستان پدری‌اش بودند، محمد تقی دانش پژوه، دکتر منوچهر ستوده، دکتر زریاب خویی از جمله یاران گرمابه و گلستانش بودند. با آن که کتابداری مدرن را نمی‌پسندید و از نسل کتابداران سنتی بود برای پوری سلطانی احترام و علاقه‌ای عمیق داشت. مرتضی کیوان از دوستان نزدیک جوانی‌اش بود که یادش را گرامی می‌داشت.”


ایرج افشار از بازماندگان نسلی بود که معتقد بودند باید برای ایران کار کرد. طلبکار نبودند، منت و مزد نمی‌خواستند و ادعایی نداشتند بلکه مرد عمل بودند.

به کوشش: انجمن علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه الزهراء
(فهیمه علی‌عسکری، زهرا البهشتی،نازنین محمدی، مائده هیدجی)

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

کد امنیتی *

مجله خبری یادداشت‌های دانشجویی |