شما اینجا هستید
اخبار » استاد هویدا، پر انرژی و دلسوز!

یادواره بزرگان ۱۹/ هدی هماوندی (دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه تهران)

دکتر علی‌رضا هویدا که در دوره کارشناسی ارشد و در دانشگاه قم افتخار شاگردیشان را داشتم استادی پرانرژی و دلسوز بودند. ایشان زاده ۵ شهریور ماه ۱۳۲۹ هستند و هم اکنون عضو هیات علمی دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی دانشگاه علوم پزشکی ایران هستند.

ایشان در دوران کارشناسی ارشد ما با اینکه برای آمدن به کلاس مسافت تهران-قم را طی می‌کردند اما با روحیه و انرژی همیشگی‌شان ما را هم سر ذوق می‌آوردند و همیشه از ایشان انرژی می‌گرفتیم. ایشان برای گروه کتابداری دانشگاه قم زحمات زیادی متحمل شدند و همواره باعث دلگرمی و سرزندگی دانشجوها بودند. همیشه برای دانشجوها وقت داشتند و با برخورد گرم و صمیمی دانشجویان را راهنمایی می‌کردند. امکان نداشت به اتاق ایشان قدم بگذاریم و استاد از راهنمایی و اشتراک تجارب‌شان با ما سرباز بزنند. همیشه علاوه بر بحث و تبادل اطلاعات ما را هم یک چای مهمان می‌کردند و این به داغ شدن بحث خیلی کمک می‌کرد. البته این برخورد احترام آمیز با دانشجوها در گروه علم اطلاعات و دانش شناسی قم بین سایر اساتید گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی هم وجود داشت و دارد.

جدا از آموختن درس آمار از محضر ایشان که اگر به قول معروف دل به کلاس می‌دادیم آوردۀ بسیاری برایمان داشت. حسن خلق، دلسوزی‌های پدرانه، شیرین سخنی، تکیه کلام‌ها و مثال‌های استاد خاطرات فراموش نشدنی برایمان می‌ساخت.

– خاطرم هست یک روز سر کلاس ایشان، دانشجویی در زدند و بعد از گرفتن اجازه از استاد پرسیدند: اینجا کسی ماشین حساب دارد برای امتحان لازم دارم؟

همهمه‌ای در کلاس بود و کسی جوابی برای ارائه نداشت که استاد با شوخ طبعی و حاضر جوابی همیشگی گفتند: ما اهل کتابیم نه اهل حساب! این کلام استاد باعث بهت و حیرت دانشجو (که احتمالا بی خبر از رشته و تخصص ما بود) شد. این ماجرا با صدای خنده ما هم همراه شد.

دکتر هویدا همیشه در پاسخ به دانشجویانی که برای انتخاب موضوع پایان نامه از ایشان مشورت می‌خواستند می گفتند: در انتخاب موضوع آزاد هستید اما مراقب باشید مثل یک کوهنوردی که بدون تجهیزات و آمادگی قصد فتح قله اورست را دارد نشوید!! شاید شوق و ذوق انجام یک کار بزرگ مانع از اندیشه به نحوه اجرا و عملیاتی شدن آن بشود!

نقل خاطرات ایشون از زبان دوستان و همکلاسی‌های مقطع ارشد کتابداری ورودی ۹۰ دانشگاه قم هم خالی از لطف نیست:

خانم یزدانی: موقع خداحافظی با استاد برای رفتن به شهرمون ایشان با گفتن “در پناه خدا باشید” و خواندن آیه “فالله خیرالحافظین و هو ارحم الراحمین” ما را بدرقه می‌کردند… همیشه حامی دانشجوها بودند و به ما هم یادآوری می‌شدند که وظایف و حقوقمان را بشناسیم و از گرفتن آنچه حقمان هست بیم نداشته باشیم.

خانم جهانگیری: سلامت، امنیت و آرامش دانشجوها برای استاد اولویت داشت و رفتارشان با ما واقعا مثل فرزندانش بود. یک روز برف نسبتا سنگینی آمده بود و فردای آن روز با ایشان کلاس داشتیم، استاد شماره بنده را از طریق دوستان پیدا کردند و به من تاکید داشتند که با توجه به یخبندان و وضعیت اتوبان تهران- قم لازم نیست فردا سر کلاس حاضر باشم. دلسوزی ایشان به حدی بود که حتی موقع تماس تلفنی به هزینه‌های دانشجو توجه داشتند!!

خانم حفیظی: تواضع و فروتنی استاد ستودنی هست. به خاطر دارم  اگر در جایی از دانشکده  نشسته بودیم از اینکه جلوی پای ایشان بایستیم معذب بودند و گاهی به همین دلیل تغییر مسیر می‌دادند. یا نگاهشان را به سمت دیگری می‌دوختند. با این وجود دانشجویان همیشه پیشقدم می‌شدند و با ذوق و شوق خودشان را به استاد نشان می دادند تا با ایشان هم کلام بشوند.

ایشان تالیفات متعددی در حوزه آمار و روش تحقیق دارند که برخی از آن‌ها عبارتند از:

  • آمار و روش‌های کمی در کتابداری و اطلاع رسانی
  • کاربرد آمار در پژوهش‌های کتابداری و اطلاع‌رسانی با استفاده از نرم‌افزار SPSS
  • کاربرد آمار در تربیت بدنی و علوم ورزش با استفاده از نرم افزار SPSS
  • کاربرد آمار در پژوهش های مدیریت (مالی وبازرگانی) با استفاده از نرم افزار آماری
  • کاربرد آمار در پژوهش های پزشکی و پیراپزشکی با استفاده از نرم افزار آماری SPSS
  • کاربرد آمار در پژوهش‌های کشاورزی و دام‌پروری با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS

برایشان آرزوی سلامتی و بهروزی داریم.

  1. لیلی وکیلی

    سلام،ممنونم که این ستون وعنوان ر راه اندازی کردید.خب آدم میاید اینجا وازاساتید رشته می خواند حالش خوب میشود اهل کتابیم نه اهل حساب//عاالی

  2. محمد کاظم زندگانی

    با سلام
    از اساتید خیلی گرم و دوست داشتنی دانشگاه علوم پزشکی ایران دوره کارشناسی سال ۱۳۷۶دکتر هویدا و همچنین جناب آقای علی بیک هستند که خداوند نگهدارشان باشد.
    عشق و علاقه و بغض و خنده های استاد هویدا در کلاس بیاد ماندنی است.

  3. شمسین

    سلام. این ستون منو برد به خاطرات دوران کارشناسی که کم کم در حال محو شدن بود. ممنون از عزیزانی که این ایده به ذهنشان رسید. سال ۷۶ دانشگاه علوم پزشکی ایران اساتید نازنینی چون دکتر هویدا. جناب آقای علی بیگ. سرکار خانم رهادوست و سایر عزیزان. دلتنگ آن دوران شدم. امیدوارم هرکجا هستند سلامت باشند و از همینجا صمیمانه ادای احترام میکنم خدمت همه نازنینان.

  4. مریم فتاحی

    با سلام و احترام
    جناب آقای دکتر هویدا که درس آمار دوره کارشناسی را برای ما واقعاَ شیرین نموده بودند، در دوره کارشناسی ارشد این توقیق را پیدا کردم که در مشاوره پایان نامه ام که موضوع آن در محور آموزش رشته علم اطلاعات و دانش شناسی بود، از رهنمودهای ارزشمند ایشان بهره ببرم و با دلسوزی تمام سوالات پایان نامه را پاسخگو بودند و تمامی تجارب آموزشی خود را در این حوزه دلسوزانه مطرح می نمودند. هم دلسوزی نسبت به دانشجوی خود و هم نسبت به آموزش رشته.
    هنوز هم خاطرم هست و تمامی دوستان در دانشگاه الزهرا هم حتما خاطرشون هست که هر وقت برای حل تمرین آمار به پای تخته می رفتیم اگر می ترسیدیم که می خواهیم مسئله ای را اشتباه حل کنیم، بلافاصله استاد به خاطر اینکه ما نترسیم که اشتباه حل کنیم و به آموخته های خود تکیه کنیم می گفتند: ؛من میدونم فایده نداره..(گالیور) و فضای کلاس عوض می شد و شروع به حل مسئله روی تخته می کردیم. یاد آن کلاس ها بخیر

  5. رویا بلاغی

    سلام و عرض ادب
    من هم افتخار شاگردی استاد هویدا رو داشتم (دانشگاه قم کارشناسی ارشد)، این دوران برای بنده پر از فراز و نشیب هایی بود که اگر دلسوزی ها و مهربانی های استاد هویدای عزیز نبود تحمل اون همه مشکلات حتما خیلی سخت تر و ناممکن بود برای ایشان و همه اساتید عزیز دیگرم ارزوی سلامتی و عمر با عزت دارم(یاد اون دوران به خیر که با همه سختی هاش شیرین بود)

  6. عبدالحسین طالعی

    آغاز همکاری خودم با دانشگاه قم در سال ۱۳۸۲ و عضویت هیئت علمی آنجا را مدیون لطف دکتر هویدا هستم. از او بسیار خاطره دارم. از شوخ طبعی ها. صمیمیت با تمام گروههای دانشگاه از کارمند و کارگر و باغبان تا مدیران و دانشجویان. هر یک به فراخور خود. تلاش بی وقفه برای تأسیس و تداوم گروه تا تأسیس کارشناسی ارشد و سه دوره دانشجوی نمونه کشوری با وجود امکانات محدود دانشگاه و نوپا بودن آن. و بسیار سخن دیگر که در اینجا مجال بیانش نیست. ممنون از شما که به یاد اساتید هستید.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

کد امنیتی *

مجله خبری یادداشت‌های دانشجویی |