شما اینجا هستید
اخبار » استاد علی‌بیگ: همیشه در تکاپو و حرکت

یادواره بزرگان ۱۱/ استاد علی بیگ: همیشه در تکاپو حرکت/ دکتر مریم صراف زاده استادیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه تهران

با راه‌اندازی مجله خبری یادداشت‌های دانشجویی مجدد تصمیم به ادامه پروژه یادواره بزرگان شد و این پنجشنبه به رسم همیشه در مورد یکی از اساتید، حرفه‌مندان، پیشکسوتان و متخصصان حوزه علم اطلاعات و دانش‌شناسی یادداشتی منتشر شده است. یادواره بزرگان این هفته با تلاش سرکار خانم دکتر مریم صراف زاده (استادیار گروه علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه تهران) در مورد استاد بزرگوار محمدرضا علی بیگ عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران تنظیم شده است.

بخش اول: دکتر مریم صراف‌زاده (استادیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه تهران)

افتخار شاگردی استاد علی‌بیگ را در سال‌های دور یعنی ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ داشته‌ام اما هنوز حلاوت کلاس‌هایش و لذت آموختن از او جزو بهترین خاطرات دوره کارشناسی است. استاد علی‌بیگ را نه در هیچ کنفرانس و سمیناری می‌بینید و نه آن چنان دست به قلم است که از آثارش وی را بشناسید. انگار خودش هم نمی‌خواهد دیده شود.

یکی از تصاویری که هنگام اندیشیدن به استاد برایم تداعی می‌شود پله‌ها را دو تا دو تا بالا رفتن است. همیشه عجله داشت و تقریباً به‌جای راه رفتن می‌دوید. اما تا دلتان بخواهد برای دانشجو وقت داشت و گنجینه علم و تجربه‌اش را با سخاوت به روی همگان می‌گشود. با دانش دنیا به روز بود. در کلاس‌هایش همه چیز تازگی داشت. از شیوه تدریسش تا محتوایی که ارائه می‌کرد. در درس مرجع، جستجو در ایندکس مدیکوس و اکسرپتا مدیکا را که آن موقع چاپی‌اش در دسترس بود با چه اشتیاقی به ما می‌آموخت. در درس مجموعه‌سازی در همان بیست و اندی سال پیش از کارگزاران اطلاعاتی و نحوه خرید ارزی و کنسرسیوم و اصطلاحات رایج در سفارش نشریات برای ما صحبت می‌کرد و تجارب عملی خود از کار با کارگزاران را نقل می‌کرد. دانش و تجربه‌اش توام بود و درسش فقط نقل قول آن‌چه در کتاب‌ها نوشته شده‌اند نبود. ذکر مثال‌های عینی و ملموس از مسائل سفارش و خرید کتابخانه‌ای درس را برای ما جذابتر می‌کرد.

استاد علی‌بیگ را از نظر تواضع هم باید ستود. ساده است و بی‌تکلف و بی‌ادعا و صمیمی؛ بی‌هیچ توقعی برای جبران وقتی که برایت گذاشته یا دانشی که بذل کرده.

مطلبم را با توصیه خاطره انگیزی که از استاد در یکی از کلاس‌ها شنیدم به پایان می‌برم: وقتی در کتابخانه ای استخدام شدید همان اول کار نخواهید تغییر و تحول ایجاد کنید. بگذارید کمی آب‌بندی شوید بعد …

  بخش دوم: دکتر حمیده احتشام دکترای مدیریت اطلاعات سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهران

در میان خاطرات تمام کسانی که کتابداری را در دانشگاه علوم پزشکی ایران آموخته‌اند یک نام مشترک می‌درخشد ”استاد محمدرضا علی‌بیگ”. استاد بزرگی که راز ماندگاریش نه در لابلای نسخه‌های سنگین دیویی و ال سی بود و نه در میان صفحات الریخ و ان. ال. ام.، آن‌چه در محضرش آموختیم نه فقط انتخاب نشریات ادواری بود و نه تنها مجموعه‌سازی کتابخانه‌های پزشکی و نه مرجع‌شناسی تخصصی…. استاد علی‌بیگ انسانیت را به ما آموخت درسی که هر استادی از عهده تدریس ان برنمی‌آید

بخش سوم: مریم‌السادات اعلم الهدایی کارشناس ارشد کتابداری و اطلاع رسانی پزشکی

یک جا بنویس که کلاسش این‌قدر جذاب بود که گذر زمان را نمی‌فهمیدیم و تنها کلاسی بود که وقتی تمام می‌شد، می‌گفتیم حیف چه زود گذشت.

بخش چهارم: لیلا بهادری کارشناس ارشد کتابداری و اطلاع‌رسانی

سال ۱۳۷۰ بود، سالی که برای اولین بار رشته کتابداری در شاخه پزشکی در دفترچه انتخاب رشته تجربی قرار داده شده بود و دست بر قضا من در این رشته پذیرفته شدم. یک نوجوان ۱۸ ساله که با سودای رشته پزشکی حال در یک رشته علوم انسانی تکلیف خود را نمی‌دانست. حس سردرگمی و بلاتکلیفی عجیبی داشتم. در میان این همه ناامیدی، درس یک استاد فرهیخته که با مهربانی بی‌دریغش همیشه پذیرا و همراه شاگردانش بود نور امید را در دل من تاباند. استادی که درسش درس از خود گذشتگی و انسانیت بود. او کسی نبود جز استاد محمدرضا علی‌بیگ، شخصیتی که وجودش مایه فخر و مباهات رشته کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران بوده و هست. استاد علی‌بیگ با تدریس بی‌نظیر و اخلاق بی‌همتایش انگیزه خدمت‌رسانی را به عنوان یک کتابدار و اطلاع‌رسان پزشکی در وجود من بیدار کرد و اکنون پس از گذشت سال‌ها بر خود می‌بالم که یک کتابدار هستم.

سمانه نوذر فوق لیسانس کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران

سال‌های ۸۱-۸۲ از دوران کارشناسی کتابداری در شاخه پزشکی ما در دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی سعادت شاگردی ایشون رو پیدا کردیم. (اینجا جا داره داخل پرانتز این نکته رو اضافه کنم که اون دوران گروه کتابداری دانشکده ما خیلی لطف داشتند و اساتید مطرح و بزرگی رو برای تدریس به عنوان استاد مدعو دعوت کردند که به نظر من و سایر دوستانم از بزرگان این رشته و دلسوزان واقعی بودند). استاد علی‌بیگ، استادی همیشه پرانرژی و فعال، با لبخندی بر لب، بیشتر دوست بودند و معلمی همدل با شاگرد ولی به همان میزان سخت‌گیر و جدی در تدریس!

استاد علی‌بیگ برای درس مرجع‌شناسی تخصصی هر جلسه تکلیف به ما ارجاع می‌دادند و ما رو مجبور می‌کردند از کتاب‌های مرجعی که در دانشکده مدیریت دانشگاه علوم پزشکی ایران بود استفاده کنیم و پاسخ ها را تحویل‌شان دهیم. ما هم گروه گروه به کتابخانه دانشکده مدیریت رجوع می‌کردیم و همین رجوع ما باعث شناخت هم‌رشته‌ای‌های سال بالایی و هم‌سال‌مان شد برای دوستی‌های بعدی

چه میزان کپی که از کتاب‌های مرجع تخصصی نگرفتیم و سر کلاس با دستگاه ترنس پرنسی توضیح ندادیم و … واقعا یادش به خیر…

استاد علی‌بیگ دغدغه کتابداری پزشکی رو هموارد داشته و دارند.

استاد علی‌بیگ همیشه در زمان تدریس از تجربیات حرفه‌ای خود و فراز و فرودهای کاری و ریسک‌های زندگی برای ما سخن‌ها گفتند.

استاد علی‌بیگ همیشه بیان می‌کردند “زمانی‌که وارد بازار کار شدید؛ تمام تلاشتون رو بکنید که در محیط اداری حل نشید!” و تاکید می‌کردند که برای رسیدن به موفقیت در حرفه همیشه حداکثر تلاشمون رو بکنیم.

شاید آن زمان مفهوم این جمله به ظاهر ساده را نفهمیدیم و یا می‌گفتیم مگه میشه که بر خلاف آنچه نمی‌خواهیم شویم؛ ولی واقعیت اینه که این عبارت “حل نشدن در محیط اداری” را تازه درک می‌کنم که چقدر سخته! اصلا امکانش هست؟ البته که امکانش بوده که استاد چنین گفت ولی خیلی خیلی سخته و آدم رو آبدیده می‌کنه.

چندبار خدمتشون عرض کردم استاد چرا در انجمن‌ها شما رو نمی‌بینیم؟ شمایی که دغدغه‌تون همیشه رشته کتابداری و حرفه‌تونه؟ و هر دفعه از پاسخ به آن طفره می‌رفتند!

مجددا در سال‌های ۸۷-۹۰ خوشبختانه شانس شاگردی در دوران کارشناسی ارشد کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی با این استاد بزگوار را پیدا کردم. روزآمدی ایشون در سطح دانش به روز کتابداری پزشکی همیشه قابل تحسین و تحیر من بوده و هست.

برایشان طول عمر باعزت و سربلندی از درگاه احدیت خواستاریم.

  1. دانشجو

    سلام
    خیلی ممنونم از مطلب خوبتون
    دکتر علی بیگ واقعا بی نظیر هستند
    انشالله هر جا هستند سالم و سلامت باشند.

  2. هدی هماوندی

    با سلام و سپاس فراوان بابت ارسال این مطلب.
    بنده هم با اینکه تنها یک ترم در دوره ارشد (دانشگاه قم) افتخار شاگردی ایشون را داشتم، اما انرژی زیاد و نحوه تدریس و برخورد ایشون و اینکه در تک تک دقایق کلاس به معنای واقع در حال انتقال دانش و اطلاعات بودند، هرگز از یادم نمی ره و اگر از بنده در مورد یکی از بهترین اساتیدم سوال کنند بی شک اسم ایشون به عنوان یک الگو در ذهنم تداعی خواهد شد.

  3. ابوذر رمضانی

    استاد علی بیگ را از دوران کارشناسی شهید بهشتی می شناسم و دوستانم در خبرنامه سیما انجمن علمی مان با ایشان مصاحبه کرده بودند:
    http://www.simalib.blogsky.com
    یکبار برای مشاوره گرفتن از ایشان به دفتر کارشان در محیط بیمارستان واقع بود رفتم. برنامه هفتگی شان را پشت درب نصب کرده بودند. آنچه جالب توجه بود، یکی از روزها زمانی برای مطالعه در نظر گرفته بودند. به نظرم راز این همه تمجید و تعریف استاد همین برنامه ریزی شان و علاقه پشت کارشان هست.
    این موضوع یکی آرزوهایم شده در محل کارم بتوانم رسماً یک زمان اختصاصی برای مطالعه داشته باشم و الگوی تدریس استاد بزرگوار مدنظرم قرار بدهم.
    از همه دوستان که باعث زنده شدن خاطرات مشترکمان با این استاد فرزانه شدند سپاسگزارم

  4. دادعاگو

    ایشان یک انسان واقعی و دانشمندی بی نظیر هستند. اگر ده درصد جامعه مثل ایشان بودند ایران گلستان بود و کشوری پیشرفته

  5. مینا عطایی

    بنده طی سالهای ۸۷ تا ۹۱ افتخار شاگردی استاد رو داشتم و همواره از انرژی مثبت و اخلاق وارسته ایشون لذت می بردم. فردی عالم و پر انرژی که هم از لحاظ علمی و هم از لحاظ اخلاقی واقعا ستودنی بودند و هستند.
    امیدوارم سایه شون بالای سر خانواده و همه دوستان و دانشجویانشون باشه

  6. مینا عطایی

    بنده طی سالهای ۸۷ تا ۹۱ افتخار شاگردی استاد رو داشتم و همواره از انرژی مثبت و اخلاق وارسته ایشون لذت می بردم. فردی عالم و پر انرژی که هم از لحاظ علمی و هم از لحاظ اخلاقی واقعا ستودنی بودند و هستند.
    امیدوارم سایه شون بالای سر خانواده و همه دوستان و دانشجویانشون باشه. با سپاس

  7. نرگس خالقی

    سلام
    من در دوره آموزش های آزاد کتابخانه ملی افتخار شاگردی ایشان را داشتم. بسیار به لحاظ دانشی به روز و دوست داشتنی و عالی.
    همچنین همکاران دیگر ایشان در آن دوره یک ماهه عالی بودند. سرکار خانم نیازی. آقای دکتر نیک نام و …

  8. فرانک زمردپوش

    با سلام و درود فراوان برای انتشار این خاطرات زیبا و به یاد ماندنی. من هم مدیون زحمات و لطف و مهربانی این استاد عزیز هستم. با وجودی که مسئولیتی در قبال پایان نامه دوره ارشد من نداشتند دلسوزانه مرا در این راه همراهی نمودند. استاد گرامی مجدد از شما تشکر می کنم. امیدوارم همانگونه که خالصانه دانشجویانتان را حمایت کردید خداوند همیشه پشتیبان شما باشد. سبز و سربلند باشید.

  9. فردوس سرائی پور

    سلام و ممنون از انتشار این مطلب،
    کلاس های استاد علی بیک همیشه باعث افزایش انگیزه، امید و تلاش دانشجویان می شود. استاد برای تدریس از منابع روزآمد استفاده می کنند و دانشجویان را با مسائل جدید و تازه های رشته آشنا می کنند. ایشان وقت و دانش خود را بی دریغ در اختیار دانشجویان قرار می دهند و ما را از راهنمایی های ارزشمند خود بهره مند می سازند و برای پیشرفت تمام دانشجویان اهمیت بسیاری قائل می شوند. هم چنین ایشان به دانشجویان درس اخلاق و زندگی می آموزند. از خداوند متعال سلامتی، تندرستی، شادکامی و موفقیت های روزافزون استاد علی بیک و خانواده محترمشان را خواستارم.

  10. فاطمه شعباني

    در شرایطی که بعضی از اساتید به زور و به طرق مختلف نام خود را در مقالات دانشجویان وارد می کنند که اعتبار و ارتقا بگیرند و طرح های پژوهشی می گیرند که زحمات آنها به عهده دانشجویان است و اعتبار و پول آن به جیب اساتید، استاد علی بیک برعکس از وقت خود می گذرند و ساعات متمادی مقالات، پروپوزال ها و طرح های پژوهشی را تصحیح و رفع اشکال می کنند بدون آن که تقاضایی برای خود داشته باشند و برعکس به هیچ وجه حاضر نیستند نامی از ایشان بیاید. در شرایطی که همه برای گرفتن پست و مقام اصول اخلاقی را زیر پا می گذارند، استاد علی بیک با وجود داشتن شرایط به هیچ وجه حاضر به گرفتن پست نیستند. در شرایطی که افراد غیر موجه به هر دری می زنند تا مدرک دکترا داشته باشند، ایشان با وجود بار علمی و اینکه خود طراح سوالات بوده و معرف حضور مسئولین می باشند، از ورود به این وادی خودداری کرده اندو همیشه عالم، متواضع و با اخلاق باقی مانده اند. پاینده باشید و سلامت استاد

  11. لیلا شهرزادی

    با سلام
    یکی از بزرگترین افتخارات همیشگی من داشتن فرصت شاگردی در محضر استاد ارجمند، معلمی فرهیخته و انسانی خردمند چون استاد علی بیک بوده است. همیشه در هر موقعیتی از انسانیت ایشان یاد کرده ام. متاسفم که فرصت حضور زیادی در کلاسهای درس ایشان را نداشته ام ولی در چند واحدی که نزد ایشان آموختم، تدریس با اطلاعات دقیق، رعایت شان و منش استادی و احترام همیشگی ایشان در خاطر من حک شده است. بهترین موقعیت درک محضر ایشان حضور استاد به عنوان استاد راهنمای کارشناسی ارشدم بوده است که در سراسر زمان تدوین پایان نامه و دفاع از آن از ایشان اسطوره اخلاق برای من ترسیم کرد. خداوند را شاکرم که چنین فرصتی در اختیارم گذاشت و از پیشگاه مهربانیش سلامتی، سعادت و آرامش همیشگی برای این استاد گرانقدر طلب می نمایم.

  12. رضا کریمی

    با سلام
    متاسفانه اینجانب سعادت شاگردی ایشان را نداشتم اما چند سالی در دانشگاه افتخار داشتم در خدمتشان باشم یادم میاد در سال ۱۳۸۳ به عنوان هیات علمی در دانشگاه قم استخدام شدم و دلشوره عجیبی داشتم از اینکه ایا در این شغل موفق می شوم یا خیر؟ با ذکر خیر فراوانی که دانشجویان پیش از من در دانشگاه تهران از ایشان داشتم به عنوان مشورت با کلی سوال خدمتشان رسیدم ایشان با متانت وصبری که دارند در جواب همه سوالات من فقط به این جمله اکتفا کردند که با دانشجویان دوست و رفیق باش آنها خودشان همه چیز را بهت یادآوری می کنندو این است راز ماندگاری استاد خداوند همیشه حفظ شان کند.

  13. مدیرامانی

    با درود و سپاس فراوان از اینکه درباره استادی نیک سرشت و فرهیخته ای مطلبی را منتشر کردید. همیشه افتخارم اینست که شاگرد ایشان بودم و آموختم.پیشنهادم برپایی بزرگداشتی برای استاد است. برقرار باشید.

  14. دانشجو دانشگاه ایران

    من سال ۸۵ افتخار شاگردی استاد علی بیگ داشتم. انصافاً بچها خوب توصیف کردن ایشونو. همیشه بشاش و خندان و با انرژی سرکلاس حاضر میشد. بر خلاف برخی از اساتید دانشگاه علوم پزشکی ایران به دانشجو اهمیت میداد. و سرکلاس اصلا احساس خستگی و کسل بودن نداشتیم. یادمه یبار که سرکلاس از سرفصلهای رشته شکایت کردیم که چرا اینقدر قدیمی و عقب هستن با تواضع تمام گفت چون اساتیدتون که ما هستیم خیلی قدیمی هستیم و باید بکشیم کنار و میدان و برا جوانترها خالی کنیم…. یاد آن روزها بخیر. انشاءالله عمر با عزت داشته باشند.

  15. علي افشاري

    به نظر من هر چقدر از این استاد فرهیخته تعریف شود باز هم کم است و بهترین پیشنهاد برگزاری بزرگداشت برای ایشان است.

  16. بهادر یوسفی

    استاد علی بیک یک انسان واقعی هستند و علاوه بر تسلط بر مباحثی که تدریس می کنند رفتار صمیمی و انسانی و دلنشینی دارند. خدا نگهدارشان باشد

  17. عبدالحسین طالعی

    سالهای ۷۱ و ۷۲ که در دوره ارشد کتابداری دانشگاه تهران درس می خواندیم یکی از روزآمدترین اساتید ما استاد علی بیگ بود. از طریق ایشان با مراکزی مثل ایرانداک، مرکز فیزیک نظری و ریاصیات، معاونت پژوهشی وزارت بهداشت و … با تمام امکانات پژوهشی و اطلاع رسانی شان از نزدیک آشنا شدیم. این نکته در اوائل گسترش اینترنت که حتی سی دی پدیده ای جالب و دلبر بود خیلی اهمیت داشت. علاوه بر اینها صمیمیت و رفاقت و تواضعش مثال زدنی بوده و هست. یعنی همان صمیمیتی که در سالهای حدود ۹۰ که برای تدریس دوره ارشد به قم می آمد همچنان همراهش بوده و هنوز هست. از او اخلاق آموخته ام غیر از روزآمدی و نکات دیگر.

  18. محسن زین العابدینی

    استاد علی بیگ، انسان نازنینی است.

  19. پرستو نقدی

    استاد مشاور عزیزم؛ سایه شون بر سر رشته کتابداری مستدام

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

کد امنیتی *

مجله خبری یادداشت‌های دانشجویی |